antykorozyjne zabezpieczenie przewodu gazowego - powłoka zabezpieczająca przewód gazowy przed korozją, wykonana po odbiorze technicznym instalacji gazowej;
aprobata techniczna (dot. budownictwa) - pozytywna ocena techniczna wyrobu, stwierdzająca jego przydatność do stosowania w budownictwie - wg [P-1];
armatura odcinająca - urządzenie, które jest przeznaczone do zamykania przepływu paliwa gazowego w przewodzie gazowym - wg [PN-EN-14] - patrz też: kurek główny i zawór odcinający;

biogaz - gaz palny, którego głównym składnikiem jest metan powstający podczas fermentacji odpadów organicznych - najczęściej wykorzystywany do zasilania pojedynczych obiektów budowlanych w zabudowie zagrodowej;
bruzda instalacyjna - zagłębienie w ścianie lub w stropie budynku, specjalnie uformowane lub wykute w celu prowadzenia w nim przewodów, w tym także gazowych; bruzdy z przewodami gazowymi mogą być niewypełnione i odkryte, wypełnione materiałem budowlanym nie powodującym korozji przewodu lub przykryte ekranami z otworami wentylacyjnymi;
butla gazowa - atestowany i wymagający okresowej kontroli pojemnik na gaz o określonej wytrzymałości na działanie ciśnienia wewnętrznego, wyposażony w zawór odcinający przepływ gazu;

certyfikat zgodności - dokument wydany zgodnie z zasadami systemu certyfikacji, wskazujący, że zapewniono odpowiedni stopień zaufania, i należycie zidentyfikowany wyrób, proces lub usługa są zgodne z określoną normą lub właściwymi przepisami prawnymi - wg [P-3];
ciąg kominowy przewodu spalinowego - podciśnienie (ciśnienie o wartości mniejszej od ciśnienia atmosferycznego) w przewodzie (kanale) spalinowym wywołane różnicą poziomu wlotu i wylotu przewodu oraz różnicą gęstości spalin i gęstości powietrza atmosferycznego;
ciepło spalania - ilość ciepła, która powstaje przy całkowitym spaleniu 1 m3 gazu palnego, wówczas gdy spaliny ochładzane są do temperatury początkowej tego gazu, a zawarta w nich para wodna ulega skropleniu;
ciśnienie gaśnięcia - ciśnienie gazu, przy którym płomień odrywa się od palnika na skutek zbyt dużej szybkości wypływu gazu;
ciśnienie próby szczelności (ciśnienie próbne) - ciśnienie wytworzone w przewodach gazowych podczas próby szczelności - wg [PN-EN-14]; wartość ciśnienia ustalona dla wykonania próby szczelności w zależności od przewidywanego rodzaju gazu, nominalnego ciśnienia roboczego gazu w instalacji gazowej, miejsca lokalizacji przewodów instalacji gazowej oraz rodzaju materiału, z którego wykonana jest instalacja gazowa;
ciśnienie robocze - ciśnienie, które występuje wewnątrz przewodów gazowych w normalnych warunkach pracy - wg [PN:EN-14] - patrz też: maksymalne ciśnienie robocze;

deklaracja zgodności - oświadczenie producenta lub jego upoważnionego przedstawiciela stwierdzające na jego wyłączną odpowiedzialność , że wyrób jest zgodny z zasadniczymi wymaganiami, specyfikacjami technicznymi lub określoną normą - wg [P-6] - patrz też: znak zgodności;
dokumentacja powykonawcza instalacji gazowej - dokumentacja techniczna instalacji gazowej wraz z naniesionymi zmianami i uzupełnieniami dokonanymi w trakcie realizacji robót (budowy);
dokumentacja techniczna instalacji gazowej - projekt techniczny instalacji gazowej zawierający opis techniczny, obliczenia strat ciśnienia, rysunki instalacji od kurka głównego do wszystkich urządzeń gazowych, a także niezbędne dokumenty uzgadniające i zatwierdzające projekt do realizacji;
dopuszczalne stężenie tlenku węgla - zawartość tlenku węgla w atmosferze pomieszczenia, która jeszcze nie zagraża zdrowiu użytkowników urządzenia gazowego; wielkość ta, wyrażona jako procent objętości, wynosi 0,05%; dystrybucja (paliw lub energii) rozdział i dostarczenie do odbiorców paliw lub energii za pomocą sieci - wg [P-2];
dysza - część składowa doprowadzająca gaz do palnika - wg [PN-EN-5];
dolna granica wybuchowości (DGW) - minimalna zawartość gazu palnego w powietrzu, przy której może już nastąpić spalanie wybuchowe tej mieszaniny;
dolna granica zapłonu - minimalna zawartość gazu palnego w powietrzu, przy której następuje już ustabilizowane spalanie tej mieszaniny - liczbowo wielkość równa OGW; górna granica zapłonu - maksymalna zawartość gazu palnego w powietrzu, przy której następuje jeszcze ustabilizowane spalanie tej mieszaniny - liczbowo wielkość równa GGW;

ekran izolacyjny - płyta lub ścianka z materiału niepalnego, eliminująca wpływ wysokiej temperatury na butlę z gazem płynnym, gazomierz, a także oddzielająca urządzenie gazowe od materiałów palnych, np. ściany z drewna;

brak haseł pod "F"

gazociąg - rurociąg wraz z wyposażeniem, służący do przesyłania i dystrybucji paliw gazowych - wg [P-9]; gaz płynny gaz węglowodorowy jednorodny lub jego mieszaniny zawierające w swoim składzie głównie propan i butan; skład gazów płynnych określa norma - wg [PN-21];
gaz używany do celów komunalnych - gaz stosowany przez odbiorców indywidualnych dla potrzeb przygotowania posiłków i ciepłej wody użytkowej, lecz nie dla celów grzewczych;
gazociąg rozdzielczy - przewód gazowy w sieci dystrybucyjnej gazu, do którego dołączone są przyłącza - wg [PN-EN-14];
gazomierz - przyrząd (urządzenie) do pomiaru objętości przepływającego gazu - w przypadku odbiorców komunalnych najczęściej jest to gazomierz niskociśnieniowy miechowy - patrz też: układ pomiarowy; przyrząd służący do pomiaru objętości gazu lub ilości energii - wg [PN-EN-5];
gęstość właściwa - stosunek masy gazu do jego objętości w "warunkach normalnych" (ciśnienie 101,3 kPa, temperatura ODC), wyrażony w kg/m3;
gęstość względna - stosunek mas jednostkowych gazu i powietrza, znajdujących się w takich samych warunkach ciśnienia i temperatury - wielkość bezwymiarowa;
granice wybuchowości - zakres zawartości gazu palnego w powietrzu wyrażony w procentach objętościowych, w którym następuje spalanie wybuchowe (nieustabilizowane) mieszaniny powietrzno-gazowej o określonym ciśnieniu i temperaturze;
górna granica wybuchowości (GGW) - maksymalna zawartość gazu palnego w powietrzu, przy której jeszcze może nastąpić spalanie wybuchowe tej mieszaniny;
granice zapłonu (zapalności) - zakres zawartości gazu palnego w powietrzu wyrażony w procentach objętościowych, w którym w palniku gazowym następuje ustabilizowane spalanie mieszaniny powietrzno-gazowej o określonym ciśnieniu i temperaturze;

instalacja gazowa zasilana z sieci gazowej - układ przewodów za kurkiem głównym na zewnątrz lub wewnątrz budynku wraz z armaturą, kształtkami i innym wyposażeniem, a także urządzeniami do pomiaru zużycia gazu, urządzeniami gazowymi oraz przewodami spalinowymi lub powietrzno-spalinowymi, jeżeli są one elementem wyposażenia urządzeń gazowych;
instalacja przyłączeniowa - układ przewodów stanowiący element składowy instalacji zbiornikowej rozprowadzających gazy węglowodorowe C3-C4 pomiędzy zaworem odcinającym za reduktorem przy zbiorniku a kurkiem głównym instalacji zbiornikowej odcinającym dopływ gazu do instalacji gazowej u odbiorcy;
instalacja zbiornikowa gazów -węglowodorowych C3-C4 zbiornik lub pojedyncze butle o nominalnej zawartości gazu powyżej 30 kg bądź zestawy takich butli wraz z urządzeniami stanowiącymi ich wyposażenie, jak: reduktory ciśnienia, armatura oraz przewody gazowe z zaworem odcinającym dopływu gazu do instalacji gazowej;
izolacja termiczna przewodu gazowego - warstwa materiału o małym współczynniku przewodności cieplnej na przewodzie instalacji gazowej, zabezpieczająca znajdujący się w nim gaz przed obniżeniem temperatury, mogącym spowodować skraplanie się jego składników, lub przed nadmiernym jej podwyższeniem;

brak haseł pod "J"

kanał spalinowy - droga odprowadzania produktów spalania do atmosfery - wg [PN-EN-13] - patrz też: spaliny;
kocioł gazowy (gazowy kocioł grzewczy) - urządzenie gazowe z komorą do spalania paliwa gazowego przeznaczone do wytwarzania ciepła w postaci ogrzanej wody lub pary wodnej - patrz też: układ gazowy kotła oraz układ spalinowy kotła;
komin - murowana, betonowa lub metalowa konstrukcja zawierająca pionowe przewody (przewód) do odprowadzania zanieczyszczonego powietrza lub spalin na zewnątrz budynku - patrz też: system kominowy;
komin jednowarstwowy - komin, w którym przewód kominowy jest otoczony ścianą z jednorodnego materiału - wg [PN-EN-13];
komin pracujący w nadciśnieniu - komin zaprojektowany do pracy przy ciśnieniu wewnątrz przewodu kominowego większym niż ciśnienie panujące na zewnątrz przewodu - wg [PN-EN-13];
komin pracujący w podciśnieniu - komin zaprojektowany do pracy przy ciśnieniu wewnątrz przewodu kominowego mniejszym niż ciśnienie panujące na zewnątrz przewodu -wg [PN-EN-13];
komora spalania kotła - przestrzeń, w której odbywa się spalanie mieszaniny gazu z powietrzem - wg [PN-EN-5];
kompensator - element instalacji gazowej zabezpieczający instalację przed uszkodzeniem spowodowanym naprężeniami w przewodach gazowych, powstającymi na skutek ich rozszerzalności cieplnej lub odkształceń elementów budowlanych;
kondensacja pary wodnej ze spalin - zjawisko skraplania się pary wodnej zawartej w spalinach wówczas, gdy temperatura spalin obniża się poniżej temperatury punktu rosy gazów spalinowych;
kondensat - ciekłe produkty wytrącające się ze spalin wtedy, gdy temperatura spalin jest równa lub niższa niż temperatura punktu rosy - wg [PN-EN-13];
konserwacja instalacji gazowej - zespół czynności technicznych związanych z utrzymaniem odpowiedniego stanu technicznego instalacji gazowej bez wymiany jej elementów;
kontrola instalacji gazowej - zespół czynności mających na celu stwierdzenie, czy instalacja gazowa lub jej część znajduje się w dobrym stanie technicznym i kwalifikuje się do dalszego bezpiecznego użytkowania;
kotłownia gazowa - jako element budowlany: pomieszczenie służące do instalowania w nim kotła gazowego (kotłów) spełniające określone wymagania w zakresie kubatury, wysokości, wentylacji, odprowadzania spalin, nawiewu powietrza oraz bezpieczeństwa przeciwpożarowego; jako element instalacji gazowej: kocioł gazowy (kotły) wraz z zespołem urządzeń kontrolno-pomiarowych i regulacyjnych;
króciec - element rurowy stanowiący część urządzenia gazowego, gazomierza lub wyposażenia instalacji gazowej, służący do połączenia z przewodem gazowym;
kształtka instalacji gazowej - element służący do łączenia ze sobą poszczególnych odcinków przewodu gazowego, umożliwiający zmianę kierunku, zmianę przekroju, rozgałęzienie, a także zaślepienie przewodu (kolano, trójnik, korek, odwadniacz itp.);
kurek główny - urządzenie do zamykania j otwierania przepływu paliwa gazowego z przyłącza do instalacji gazowej; element odcinający dopływ paliwa z sieci gazowej, za którym rozpoczyna się instalacja gazowa; kurek główny instalacji zbiornikowej gazów węglowodorowych C3-C4 urządzenie pozwalające na całkowite wyłączenie dopływu,gazu do wszystkich urządzeń gazowych danego odbiorcy, stanowiący jednocześnie element rozdzielający instalację zbiornikową od instalacji gazowej;

liczba Wobbego - stosunek ciepła spalania gazu do pierwiastka kwadratowego z gęstości względnej gazu - wyrażony w MJ/m3;
lokalna sieć gazowa - zespół połączonych ze sobą odcinków gazociągu zaopatrywanych z jednego lub kilku lokalnych źródeł zasilania nie stanowiących elementu składowego sieci gazowej; lokalna sieć gazowa nie jest zasilana paliwem gazowym dostarczanym przez przedsiębiorstwo gazownicze;

maksymalne chwilowe zużycie gazu - ilość gazu zużywana w jednostce czasu przez urządzenie lub zespół urządzeń gazowych jednego odbiorcy bądź grupy odbiorców, obliczona z uwzględnieniem charakterystyki użytkowania urządzeń, ich rodzaju, nominalnego obciążenia cieplnego, jednoczesności pracy itp. - wielkość najczęściej określana w gazownictwie w m3/h;
maksymalne ciśnienie robocze - maksymalne ciśnienie, przy którym przewody gazowe być użytkowane w normalnych warunkach pracy - wg [PN-EN-14];
metr sześcienny normalny gazu (m3) - jednostka objętości suchego gazu o ciśnieniu kPa i temperaturze 273,15 K, służąca między innymi do rozliczeń w obrocie gazowymi;
monoblok - urządzenie montowane na przyłączu gazowym do sieci gazowej, wykonane przewodzących prąd elektryczny w celu zabezpieczenia instalacji gazowej prądów błądzących - patrz też: złącze izolujące;

najwyższe ciśnienie robocze - ciśnienie określone w dokumentacji technicznej zbiornika jako maksymalne w warunkach jego eksploatacji;
nasada (kominowa) - element wyposażenia instalowany na wylocie komina- wg [PN-EN-13] - patrz też: wylot spalin;
nawiew bezpośredni - doprowadzenie powietrza do pomieszczenia bezpośrednio z zewnątrz budynku przez otwór wykonany w zewnętrznej ścianie lub przez nieszczelności stolarki okiennej;
nawiew bezpośredni - doprowadzanie powietrza do pomieszczenia z pomieszczeń sąsiednich przez nieszczelności w drzwiach wewnętrznych lub przez specjalnie w tym celu wykonane otwory w drzwiach bądź w ścianach wewnętrznych;
nielegalne pobierania paliw lub energii - pobieranie paliw lub energii bez zawarcia umowy z przedsiębiorstwem lub niezgodnie z umową - wg [P-2];
nominalne obciążenie cieplne urządzenia gazowego - moc urządzenia gazowego w warunkach standardowej pracy przy jego najwyższej sprawności; wielkość określana przez producenta urządzenia - wyrażana w kW;

obciążenie cieplne urządzenia gazowego - ilość ciepła uzyskiwanego w jednostce czasu w warunkach nominalnych z palnika lub zespołu palników zainstalowanych w tym urządzeniu - wyrażana w kW lub kcal/h;
obliczeniowe natężenie przepływu gazu - natężenie przepływu gazu, określone dla odpowiedniej liczby odbiorców zasilanych z danej instalacji, uwzględniające charakterystykę poboru gazu, jednoczesność pracy urządzeń gazowych i cel użytkowania gazu; wielkość ta - wyrażona w m3/h - na ogół jest równoważna z maksymalnym chwilowym zużyciem gazu;
obudowa kurka głównego - wentylowana i zamykana skrzynka z materiału niepalnego stanowiąca zabezpieczenie kurka głównego i zapewniająca łatwy dostęp do niego, ochronę przed uszkodzeniem lub dostępem osób niepowołanych oraz oddziaływaniem opadów atmosferycznych;
odbiorca - każdy, kto otrzymuje lub pobiera paliwa lub energię na podstawie umowy z przedsiębiorstwem energetycznym - wg [P-2];
odbiór techniczny instalacji gazowej - zespół czynności polegających na sprawdzeniu, czy instalacja gazowa została wykonana zgodnie z projektem i obowiązującymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, w celu stwierdzenia jej przydatności do użytkowania;
odcinek przewodu kominowego - fabrycznie wykonana jedno- lub wielowarstwowa część składowa komina z jednym lub więcej kanałami spalinowymi - wg [PN-EN-13];
odległość bezpieczna przewodów gazowych - odległość usytuowania przewodów gazowych od przewodów lub urządzeń innych instalacji oraz elementów wyposażenia obiektu budowlanego gwarantująca ich bezpieczne użytkowanie;
odwadniacz - zbiornik zamontowany w najniżej położonej części przewodu gazowego, w którym zbierana jest ciecz w celu usunięcia jej z instalacji - wg [PN-EN-14]; element wyposażenia instalacji gazowej montowany w jej najniższym punkcie, najczęściej pod pionem, mający na celu zbieranie skroplin wody lub gazu w postaci ciekłej, wydzielających się z gazu palnego;
odzysk ciśnienia - popularne określenie wzrostu lub obniżenia ciśnienia gazu spowodowane różnicą ciężarów właściwych powietrza i gazu (zmiany energii położenia gazu) występujące na pionowych odcinkach przewodów gazowych; w przypadku gazów o gęstości mniejszej od gęstości powietrza odzysk ciśnienia ma wartość dodatnią (występuje podwyższenie ciśnienia na wyższym poziomie), natomiast przy gęstości gazu większej od gęstości powietrza odzysk ciśnienia ma wartość ujemną (występuje obniżenie ciśnienia na wyższym poziomie);
ogrzewacz pomieszczeń - urządzenie gazowe stosowane do bezpośredniego ogrzewania pomieszczeń ciepłem otrzymywanym ze spalanego w nim gazu, z odprowadzeniem spalin na zewnątrz tych pomieszczeń; operator sieci gazowej jednostka organizacyjna przedsiębiorstwa gazowniczego posiadającego koncesję na przesyłanie i dystrybucję paliw gazowych siecią gazową odpowiedzialną za ruch sieciowy - wg [P-9];
operator sieci rozdzielczej - jednostka organizacyjna przedsiębiorstwa gazowniczego posiadająca koncesję na przesyłanie i dystrybucję paliw gazowych siecią rozdzielczą, odpowiedzialna za ruch sieciowy - wg [P-B];

paliwo gazowe - mieszanina gazów palnych i niepalnych pochodzenia naturalnego lub sztucznego spełniająca wymagania Polskich Norm [PN-21] i [PN-28];
parametry eksploatacyjne gazu palnego - zespół własności fizyko-chemicznych, charakterystycznych dla danego rodzaju gazu, określonych w Polskich Normach [PN-21] j (PN-28] i zapewniających prawidłowe oraz bezpieczne funkcjonowanie urządzeń gazowych; do podstawowych parametrów eksploatacyjnych gazu palnego zalicza się ciśnienie, temperaturę, gęstość oraz wartość opalową;
pion gazowy - pionowy odcinek przewodu instalacji gazowej doprowadzający gaz na poszczególne kondygnacje budynku o co najmniej dwóch kondygnacjach; pionowy odcinek przewodu gazowego zasilający budynek o co najmniej dwóch kondygnacjach wg [PN-EN-14];
połączenia gwintowe - połączenia, w którym szczelność jest osiągana przez kontakt metalu z metalem w obrębie gwintów przy zastosowaniu szczeliwa rozprowadzonego pomiędzy stykające się powierzchnie gwintu - wg [PN-EN-14];
połączenie pe/stal - element wyposażenia przyłącza gazowego lub odcinka instalacji wykonanych z rur polietylenowych zlokalizowany poza obiektem budowlanym, umożliwiający połączenie przewodu polietylenowego z przewodem stalowym;
połączenie rozłączne - połączenie przenośnego lub stacjonarnego urządzenia gazowego z elastycznym przewodem gazowym lub przewodu elastycznego z przewodem stalowym nie wymagające w celu rozłączenia i ponownego łączenia stosowania specjalistycznych narzędzi;
połączenie stałe urządzenia gazowego - połączenie urządzenia gazowego z przewodem instalacji gazowej wymagające w celu rozłączenia i ponownego łączenia stosowania specjalistycznych narzędzi;
pomieszczenie mieszkalne - pokoje w mieszkaniach, a także sypialnie i pomieszczenia do pobytu dziennego w budynku zamieszkania zbiorowego - wg [P-17};
pomieszczenie techniczne - pomieszczenie, w którym znajdują się urządzenia techniczne ssłużące do obsługi budynku;
pozwolenie na budowę - decyzja administracyjna zezwalająca na rozpoczęcie i prowadzenie budowy lub wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego - wg [P-1];
praca ciągła urządzenia gazowego - praca urządzenia gazowego, podczas której nie występują przerwy lub też gdy przerwy takie występują, wówczas są automatycznie regulowane przez urządzenie w dostosowaniu do określonych wymagań użytkownika (np. kocioł gazowy samoczynnie włączający się w zależności od temperatury w ogrzewanym pomieszczeniu);
praca okresowa urządzenia gazowego - praca takiego urządzenia gazowego, które nie ma możliwości samoczynnie włączać się i wyłączać bez interwencji użytkownIka (np. kuchnia gazowa, gazowy grzejnik wody przepływowej);
prędkość spalania gazu - prędkość, z jaką przesuwa się płomień względem mieszaniny palnej gazu i powietrza lub mieszaniny paliwa gazowego i tlenu, wyrażana w misek; próba szczelności instalacji gazowej - określona procedura mająca na celu stwierdzenie, czy instalacja gazowa spełnia wymagania dotyczące jej szczelności (np. poprzez utrzymanie przez określony czas, w całej instalacji lub jej części, ciśnienia powietrza lub gazu obojętnego, wyższego lub równego ciśnieniu roboczemu);
przedsiębiorstwo energetyczne - podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie wytworzenia, przetwarzania, magazynowania, przesyłania, dystrybucji paliw albo energii lub obrotu nimi - wg [P-2];
przedsiębiorstwo gazownicze - przedsięoiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem, dystrybucją i obrotem paliwami gazowymi oraz magazynowaniem paliw gazowych - wg [P-S];
przerywacz ciągu - urządzenie umieszczone w układzie spalinowym kotła, którego funkcjąjest utrzymanie jakości procesu spalania w określonych granicach oraz zachowania stabilności spalania w pewnych warunkach ciągu wznośnego i ciągu wstecznego - wg [PN-EN-5];
przewód elastyczny odbiornika (urządzenia) - elastyczny element instalacji gazowej przeznaczony do wmontowania między sztywnym końcem przewodu gazowego a króćcem wlotowym urządzenia - wg [PN-EN-14];
przewód gazowy (przewód instalacji gazowej) - układ rur z materiału dopuszczonego do budowy instalacji gazowych wraz z wyposażeniem służący do rozprowadzania gazu do odbiorców lub poszczególnych urządzeń gazowych;
przewód powietrzno-spalinowy - zintegrowane przewody: spalinowy i powietrzny, umieszczone współosiowo, odprowadzające produkty spalania i równocześnie doprowadzające powietrze do urządzenia gazowego, wyprowadzone bezpośrednio przez ścianę zewnętrzną lub ponad dach budynku;
przewód rozprowadzający - poziomy odcinek instalacji gazowej łączący przyłącze gazowe z pionami gazowymi instalacji, wykonany najczęściej na poziomie piwnic;
przewód spalinowy - pionowy, poziomy lub ukośny przewód z materiału niepalnego służący do odprowadzania produktów spalania na zewnątrz pomieszczenia, w którym zainstalowane są urządzenia gazowe; przewód spalinowy w ścianie budynku zwany jest również kanałem spalinowym;
przyłącze gazowe - odcinek sieci gazowej od gazociągu zasilającego do kurka głównego wraz z zabezpieczeniem włącznie, służący do przyłączenia instalacji gazowej znajdującej się na terenie i w obiekcie odbiorcy - wg [P-8]; przewód gazowy łączący gazociąg rozdzielczy z instalacją gazową w punkcie dostawy gazu - wg [PN-EN-14]; część sieci gazowej od gazociągu sieci rozdzielczej do kurka głównego instalacji gazowej włącznie; punkt dostawy gazu punkt, w którym gaz przestaje być własnością dostawcy gazu i staje się odbiorcą odbiorcy (przeniesienie własności może mieć miejsce na armaturze odcinającej lub na połączeniu wylotowym gazomierza) - wg [PN-EN-14];
punkt redukcyjny - stacja redukcyjna o strumieniu objętości gazu równym 60 m% lub mniejszym i ciśnieniu roboczym na wejściu od 1 ° kPa do 0,5 MPa włącznie - wg [P-9];

reduktor - urządzenie, które redukuje ciśnienie gazu do nastawionej wartości i utrzymuje wartość tego ciśnienia w ustalonych granicach - wg [PN-EN-14];
remont instalacji gazowej - wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego instalacji gazowych, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów innych niż użyto w stanie pierwotnym;

sieć rozdzielcza - sieć gazowa służąca do przesyłania i dystrybucji paliw gazowych o ci. śnieniu nie wyższym niż 0,5 MPa - wg [P-8];
skrzyniowy przerywacz ciągu - urządzenie służące do stabilizacji pracy kilku urządzeń gazowych z palnikami inżektorowymi podłączonych do wspólnego kanału spalinowego, a także zabezpieczające przed powstawaniem wstecznego przepływu spalin;
spalanie ustabilizowane - kontrolowana reakcja spalania mieszaniny powietrza i gazu w urządzeniach dostosowanych do tego celu, przy zachowaniu stałej prędkością rozprzestrzeniania się płomienia i stałego ciśnienia gazów spalinowych;
spalanie wybuchowe, w tym detonacyjne - gwałtowna reakcja spalania mieszaniny i gazu związana z niekontrolowanym rozprzestrzenianiem się płomienia powstałych gazów spalinowych;
spaliny - gazowa część produktów spalania odprowadzana w kanale spalinowym - wg [PN-EN 13];
stacja gazowa - zespół urządzeń w sieci gazowej spełniający oddzielnie lub równocześnie uzdatniania, regulacji, pomiarów i rozdziału paliwa gazowego - wg [P-9]; urządzeń w sieci gazowej spełniających oddzielne lub równoczesne funkcje redukcji, regulacji, pomiarów i rozdziału paliwa gazowego;
stacja redukcyjna - zespól urządzeń do obniżania i utrzymania ciśnienia paliwa gazowego na określonym poziomie - patrz też: punkt redukcyjny;
strefa kontrolowana - obszar wyznaczony po obu stronach osi gazociągu, w którym operator sieci gazowej podejmuje czynności w celu zapobieżenia działalności mogącej mieć wpływ na trwałość i prawidłową eksploatację gazociągu - wg [P-9);
system kominowy - komin wykonany przy użyciu pasujących do siebie części składowych, skonstruowany z części pochodzących od jednego producenta - wg [PN-EN-13) - patrz też: komin;

brak haseł pod "T"

układ gazowy kotła - zespół części kotła, między przyłączeniem a palnikiem, przez które przepływa lub w których pozostaje gaz palny - wg [PN-EN-5) - patrz też: kocioł gazowy;
układ pomiarowy - gazomierze i inne urządzenia pomiarowe lub rozliczeniowo-pomiarowe, a także układy połączeń między nimi, służące do pomiaru ilości pobranych paliw gazowych i dokonywania rozliczeń - wg [P-8] - patrz też: gazomierz;
układ spalinowy kotła - układ obejmujący komorę spalania, wymiennik ciepła i kanał umożliwiający odprowadzanie spalin do rury spalinowej, łącznie z króćcem odprowadzenia spalin - wg [PN-EN-5] - patrz też: kocioł gazowy;
urządzenie gazowe - urządzenie, w którym następuje ustabilizowane spalanie mieszaniny paliwa gazowego i powietrza w celu uzyskania odpowiedniej ilości energii cieplnej;
urządzanie gazowe z zamkniętą komorą spalania - urządzenie, którego komora spalania jest całkowicie oddzielona od pomieszczenia, w którym jest ono zainstalowane;

wartość opałowa gazu - ciepło spalania gazu pomniejszone o ciepło parowania wody wydzielonej z gazu podczas spalania, wyrażona w MJ/m3; wielkość mniejsza od ciepła spalania o około 10%;
-warunki techniczne przyłączenia zespół wymagań technicznych, które muszą być spełnione, aby wnioskowane przez odbiorcę ilości gazu mogły być dostarczone;
wlot spalin - miejsce wprowadzenia spalin do przewodu kominowego;
współczynnik jednoczesności poboru gazu - liczba bezwymiarowa określana empirycznie, najczęściej w funkcji liczby odbiorców, charakteryzująca statystyczne prawdopodobieństwo jednoczesnego użytkowania urządzeń gazowych zamontowanych w małych (pojedyncze budynki) lub w dużych grupach odbiorców (miasta, osiedla, zespoły budynków mieszkalnych, wsie);
wylot spalin (wylot komina) - miejsce wyprowadzenia spalin do atmosfery - patrz też: nasada;
wyrób budowlany - wyrób, w rozumieniu przepisów o ocenie zgodności, wytworzony w celu wbudowania, wmontowania lub zastosowania w sposób trwały w obiekcie budowlanym, wprowadzony do obrotu jako wyrób pojedynczy lub jako zestaw wyrobów do stosowania we wzajemnym połączeniu stanowiącym integralną całość użytkową -wg [P-1];

brak haseł pod "Y"

zabezpieczenie przeciwwypływowe (w urządzeniu gazowym) - urządzenie powodujące samoczynne zamknięcie zaworu na dopływie paliwa gazowego w przypadku: zaniku ciśnienia w przewodzie gazowym, niezapalenia się lub zgaśnięcia płomienia w palniku gazowym;
zawór odcinający - urządzenie, nie będące kurkiem głównym montowane na przewodzie instalacji gazowej w celu umożliwienia odcięcia dopływu gazu do całej lub części instalacji gazowej, do gazomierza lub urządzenia gazowego; zbiornik naziemny gazu płynnego - zbiornik gazu płynnego usytuowany na przestrzeni otwartej lub w pomieszczeniu służącym wyłącznie do tego celu;
zbiornik niskociśnieniowy - zbiornik do przechowywania materiałów, w którym ciśnienie robocze, bez uwzględnienia ciśnienia hydrostatycznego, jest utrzymywane powyżej ciśnienia atmosferycznego, lecz nie przekracza 0,5 bara (50 kPa);
zbiornik podziemny gazu płynnego - zbiornik gazu płynnego usytuowany w części lub w całości poniżej poziomu terenu przykryty warstwą ziemi o grubości nie mniejszej niż 0,5 m;
zbiornik stały gazu płynnego - nadziemny lub podziemny zbiornik ciśnieniowy, przeznaczony do magazynowania gazu płynnego, trwale połączony z podłożem, wyposażony w aparaturę i urządzenia zapewniające bezpieczną jego eksploatację;
zespół (bateria) reduktorów ciśnienia gazu - zestaw reduktorów ciśnienia gazu, przyłączonych równolegle do wspólnego kolektora, umożliwiający zwiększenie maksymalnego chwilowego przepływu gazu w ilości wynikającej z przewidywanego zapotrzebowania;
zespół (zestaw) butli gazowych - układ kilku lub kilkunastu butli gazowych połączonych wspólnym kolektorem, wyposażony w jeden reduktor zamontowany na kolektorze lub reduktory indywidualne dla każdej butli, umożliwiający zwiększenie maksymalnego chwilowego natężenia przepływu gazu;
zestaw kuchni gazowej - fabrycznie zmontowana kuchnia gazowa z odpowiednią obudową, zawierającą również butlę gazową; złącze izolujące element przeznaczony do przerwania ciągłości elektrycznej przewodu gazowego - wg [PN-EN-14] - patrz też: monoblok;
znak bezpieczeństwa (dot. certyfikacji) - zastrzeżony znak przyznawany zgodnie z zasadami systemu certyfikacji, potwierdzający, że dany wyrób, używany zgodnie z zasadami określonymi przez producenta, nie stanowi zagrożenia dla życia, zdrowia, mienia i środowiska;
znak zgodności (dot. certyfikacji) - zastrzeżony znak, nadawany lub stosowany zgodnie zasadami systemu certyfikacji, wskazujący, iż dany wyrób, proces lub usługa są z określoną normą lub właściwymi przepisami prawnymi - wg [P-3] - patrz też: zgodności;

// ]]>